میرنیوز

شنبه، ۲۳ مهر؛ چه خبر از خیابان‌های تهران؟

شنبه، ۲۳ مهر؛ چه خبر از خیابان‌های تهران؟ 2022-10-16T10:25:36+03:30

خبرگزاری مهر؛ گروه مجله - جواد شیخ الاسلامی: دیروز سر ظهر داشتم اخبار روز را می‌خواندم که چشمم به یکی از برنامه‌های شبکه سعودی ایران‌اینترنشنال افتاد که مهمان برنامه می‌گفت «اعتراضات از صد تا دویست هزار نفر شروع شد، بعد در عرض یک هفته به یک میلیون نفر رسید، بعد به زودی سه چهار برابری شد و تا یک هفته دیگر به ۴۰ میلیون نفر خواهد رسید!». من که از ابتدای اعتراضات بارها و بارها به میان شلوغی‌ها رفتم، طبق مشاهداتم جمعیتی بسیار بسیار کمتر از این را در خیابان‌ها دیدم. روزهای اول که گرمای ماجرا بیشتر بود، فقط چهار پنج دسته نوجوان‌ها و جوان‌های بیست سی نفره را شاهد بودیم که از گوشه‌ای حرکت می‌کردند و به گوشه‌ای دیگر می‌رفتند. بیشترین تعداد معترضین نیز در بزرگ‌ترین دسته‌ها به پانصد و هزار نفر نمی‌رسید. حالا اینکه شبکه‌های فارسی‌زبان خارج‌نشین معتقدند در ایران چندین میلیون نفر در خیابان‌ها بوده‌اند هم کمی عجیب است، هم خنده‌دار. ولی این چیزی از وظیفه من کم نمی‌کند که روایت دیده‌ها و شنیده‌هاست. پس ساعت دو بود که بیرون زدم.

ساعت دو و نیم؛ خیابان طالقانی و میدان فلسطین

شنبه قرار بود تهران به قول خودشان قیامت شود. فراخوان‌های زیادی داده بودند که ساعت ۱۲ ظهر میدان‌های شهر را غلغله کنند و نگذارند آتش آشوب سرد شود. با احتساب اینکه اگر اعتراضی شکل بگیرد از حوالی ۱۲ تا ۲ شروع می‌شود و ساعت‌ها ادامه خواهد داشت و ساعت به ساعت جو متشنج‌تر خواهد شد، از خبرگزاری بیرون زدم. نجات‌اللهی را به سمت طالقانی پیچیدم و آرام آرام به سمت میدان فلسطین حرکت کردم. مدام چشم می‌چرخاندم تا چیزی را از دست ندهم، اما چه چیزی را؟ هیچ خبری نبود. نه فقط طول خیابان طالقانی خبری نبود، بلکه وقتی به تقاطع طالقانی-ولی‌عصر رسیدم هم هیچ ندیدم. تنها به سیاق روزهای گذشته هفت هشت نیروی انتظامی این طرف چهارراه و همین تعداد آن طرف چهارراه ایستاده بودند. نه خبری از بوق بود، نه جمعیتی که بخواهند شعار بدهند یا شلوغ کنند. همه چیز عادی جریان داشت. از چهارراه رد شدم. به میدان فلسطین رسیدم. اگر قرار بود خبری باشد، اینجا باید کمی اوضاع متفاوت می‌بود، اما باز هم ساکت ساکت. روزهای ابتدایی میدان فلسطین حداقل چندتا شعار و سنگ و … به خودش می‌دید، اما امروز نه. مثل تقاطع طالقانی-ولی‌عصر اینجا هم تعدادی نیروی انتظامی می‌بینم که از فرط خستگی روی زمین نشسته‌اند.

ساعت سه؛ خیابان انقلاب

دو سه کوچه دیگر طالقانی را ادامه می‌دهم و بعد از فریمان می‌پیچم به سمت خیابان انقلاب. با یکی دو تا میان‌بر رسیدم به انقلاب. حواسم نیست که ببینم سر از کدام چهارراه درآورده‌ام، ولی مهم نیست. آنچه مهم است این است که می‌بینم اینجا هم همه چیز خیلی روان در حال حرکت است. توی چهارراه بازهم تعدادی مأمور با لباس‌های مختلف می‌بینم. به اضافه چندتا لباس شخصی که مشخص است بسیجی هستند. از دیدن لباس شخصی‌ها که با لباس‌های منزل و سر کار و مهمانی‌شان سر چهارراه ایستاده‌اند و ناشیانه باتوم و سپر و… در دست گرفته‌اند خوشم نمی‌آید. به نظرم جلوه خوبی ندارد که یک عده با لباس شخصی سر چهارراه بایستند و باتوم و گاز اشک‌آور و… در دست بگیرند. اگر هم قرار است از بسیج استفاده شود، می‌شود حداقل لباس مناسب به آنها بدهند تا این احساس در رهگذران شکل نگیرد که مردم در مقابل مردم ایستاده‌اند. لباس شخصی اگر هم باشد، باید به عنوان مأمور امنیتی باشد؛ نه به عنوان کسی که با لباسی شبیه به مردم سر چهارراه‌ها ایستاده است. نمی‌دانم؛ من یکی خوشم نمی‌آید و فکر می‌کنم می‌شد تدبیر بهتری کرد.

ساعت سه؛ تئاتر شهر

سر چهارراه یک کیوسک است. برای تشبه بیشتر به کسانی که در اعتراضات هستند، یک بسته بهمن می‌گیرم. تجربیات روزهای قبلم نشان می‌دهد اگر اشک‌آور خوردم باید هم خودم را با یک نخ سیگار آرام کنم، هم به دیگران خدمات دودی بدهم! سیگار را می‌گیرم و راه می‌افتم. هنوز هم چشم‌هایم حریص‌اند و آرام و قرار ندارند. تا چهارراه ولی‌عصر و تئاتر شهر همینطور آرام قدم می‌زنم و باز هم خبری نیست. تنها تفاوت محسوس این است که شاید عده‌ای از دخترها و پسرها را می‌بینی که راه می‌روند تا خودی نشان بدهند. اینجا هم خبری نیست. دو سه ساعت پیش، یعنی ساعت ۱۲ که زمان فراخوان اصلی بود نیز خبری نبوده است. حدس می‌زدم به مرور شلوغ می‌شود ولی انگار نه. اطراف تئاتر شهر هم مثل روزهای گذشته تعدادی نیروی پلیس و سپاه و بسیج و… ایستاده‌اند. من که از روی لباس‌ها نمی‌توانم تشخیص بدهم چه کسی متعلق به چه نیرویی است. از جلویشان رد می‌شوم و می‌روم آن طرف چهارراه. به مرور می‌رسم جلوی سردر پنجاه تومانی دانشگاه تهران! یادم است روزهای اول اینجا کمی شلوغ شده بود، اما حالا نه. حتی هیچ مأموری نیست که جلوی آن ایستاده باشد. دقت که می‌کنم خبری از بوق بوق زدن‌های ماشین‌ها و موتورهای رهگذر هم نیست. کم کم یقین پیدا می‌کنم که کسی از فراخوان‌های شبکه‌های مجازی استقبالی نکرده.

ساعت سه و چهل و پنج؛ میدان انقلاب

از دانشگاه تهران رد شده‌ام. حالا میدان انقلابم. دیگر باید مطمئن شد که امروز همه چیز آرام بوده است. میدان انقلاب به جز حضور تعدادی نیرو با لباس‌های مختلف، دیگر خبری نیست. میدان را دور می‌زنم و از آن سمت خیابان آرام آرام دوباره مسیر را برمی‌گردم. در بین مسیر کسانی را می‌بینم که روسری را پایین انداخته‌اند و خیلی آزادانه راه می‌روند! در بعضی متن‌ها می‌خوانم که اوضاع فاجعه است و همه دارند روسری را کنار می‌گذارند، اما حقیقت این است که این چندنفر بیشتر به چشم می‌آیند، وگرنه اکثر رهگذران باحجاب هستند؛ چادری، مانتویی، و با درجه‌های مختلفی از حجاب. ولی عموم حجاب دارند. بگذریم. انقلاب را برمی‌گردم به سمت تئاتر شهر و میدان فردوسی. این طرف خیابان هم چیز خاصی دستگیرم نمی‌شود. در عرض پیاده‌رو همه چیز خیلی طبیعی در جریان است. حتی یک دسته پنج نفره هم نمی‌بینم که جایی تجمع کرده باشند یا شعاری بدهند. یکی یکی خیابان‌ها و چهارراه را رد می‌کنم تا خیلی زود می‌رسم به میدان فردوسی. این بین سر هر چهارراه عادت کردم که چند تا نیروی ناجا ببینم. بعضی‌هایشان با خستگی یک گوشه لم داده‌اند، بعضی‌ها دارند با یک گوشی ساده احوال خانواده را می‌پرسند و احتمالاً می‌گویند خبری نیست نگران نباشید، بعضی‌هایشان دارند هندوانه می‌خورند، بعضی نماز می‌خوانند و… وسط میدان فردوسی می‌بینم تعدادی پیرمرد پنجاه شصت ساله تجمع کرده‌اند. یکی دو پرچم ایران و یازهرا (س) و… هم در دست گرفته‌اند و همینطور توی هوا تکان می‌دهند. کمی عقب‌تر هم دیدم که سر یکی از چهارراه‌ها تعدادی پیرمردِ احتمالاً اهل جنگ یا بازنشسته سپاه دور هم جمع شده‌اند و پرچم دست‌شان گرفته‌اند. هیچ‌جوره حکمت‌اش را نفهمیدم. واقعاً حضور تعدادی پیرمرد با لباس‌های رنگارنگ و شخصی سر چهارراه و وسط میدان، چه کمکی به کم شدن شکاف‌ها و سرد شدن ماجرا می‌کند؟ مثلاً این‌طوری می‌خواهیم گفتگوی ملی ایجاد کنیم؟ من که از دیدن این پیرمردها خنده‌ام گرفت. دیدم دیگران هم با تعجب نگاه‌شان می‌کردند و رد می‌شدند. هنوز که فکر می‌کنم دلیل و اثر حضورشان را متوجه نمی‌شوم. اگر هم قرار است کسی تجمع کند، آن هم وقتی که دیگر تجمع‌ها جمع شده‌اند، جوان‌ها هستند، نه پیرمردهای بازنشسته سپاه و بسیج...

ساعت چهار و نیم؛ دوباره میدان فردوسی

ساعت تازه شده چهار و نیم. با خودم می‌گویم شاید منتظرند هوا تاریک شود و بیرون بریزند. تصمیم می‌گیرم از میدان فردوسی دوباره دور بزنم و بروم میدان انقلاب. آرام آرام راه می‌روم. سعی می‌کنم کوچک‌ترین چیزها را ببینم، ولی دیگر چیزی برای دیدن نیست. خبری نیست. یکی یکی خیابان‌ها و چهارراه‌ها را رد می‌کنم و دوباره به انقلاب می‌رسم. هیچ چیزی عوض نشده. هیچکس اضافه نشده. هیچ دسته و گروهی نیست که بخواهند شعار بدهند یا شلوغ کنند. در دلم به حال شبکه‌های فارسی‌زبان خارج‌نشین می‌سوزد و به حالشان می‌خندم. در خیالات آنها الآن چهل میلیون نفر از مردم با آشوب‌گران همراه هستند و دارند پاسگاه‌ها را می‌گیرند و میدان‌های شهر را آزاد می‌کنند و چیزی نمانده که انقلاب شود. ولی در عمل، همه چیز آرام است و کشور به روزهای آرام خودش برگشته. همان دسته‌های پراکنده معترضین و آشوبگران هم دیگر در میدان نیستند. ممکن است و حتماً هم همینطور است که اگر دلخوری بوده، محو نشده، هنوز هست، و باید رفع شود، اما حداقل در کف خیابان نیست. آن دلخوری خودش را به عرصه‌های دیگر مثل فضای مجازی و جریانات اجتماعی و فرهنگی کشیده است و باید حتماً برای رفع آن برنامه داشته باشیم. اما مهم این است که مردم خیلی زود می‌فهمند که آشوب کشور را به کجا می‌برد و به همین دلیل همراهی نمی‌کنند.

ساعت شش؛ دوباره انقلاب و دوباره فردوسی!

از انقلاب دوباره دور می‌زنم و به سمت میدان فردوسی حرکت می‌کنم. تا برسم به فردوسی، ساعت شده ۶. اذان را گفته‌اند و هوا برای دقایق زیادی است که تاریک شده. با خودم فکر می‌کردم با تاریک شدن هوا دسته‌های اعتراضی شکل بگیرد. شاید اگر هوا تاریک شود، کسانی که در پستوها قائم شده‌اند بیرون بریزند. اما اینها هم خیالاتی خام بیشتر نیست. خیابان انقلاب آرام آرام است. حتی یکبار شاهد شعار و اعتراض و دسته و گروهی نبودم. تعداد بوق‌ها هم تقریباً به صفر رسیده است. از آن هیجان روزهای ابتدایی دیگر چیزی نمانده. همه چیز رو به آرامی می‌رود، اما بیشتر از ۲۵ شهید تقدیم امنیت مردم و کشور شد، و بیشتر از هزار نفر از عوامل انتظامی و امنیتی در تهران و سایر شهرها مجروح و مصدوم شدند.

ساعت هفت؛ گشتم نبود، نگرد نیست...

آنقدر راه رفته‌ام که پاهایم دارد می‌شکند. خیلی خسته‌ام. خودم را هرطوری هست به خیابان طالقانی می‌رسانم. تقاطع طالقانی-ولی‌عصر را رد می‌کنم و یک گوشه می‌ایستم برای گرفتن ماشین. هیچکس نمی‌ایستد. واقعاً بی حوصله‌ام. چند دقیقه معطل شده‌ام و خبری نیست. ناگهان می‌بینم که یک نفر دستش را به پشتم می‌زند و می‌گوید جواد جواد! نگاه می‌کنم؛ دوست شاعر و نویسنده و مجری و کارشناسم! عین. سین است! از دیدنش خوشحال می‌شوم. وقتی می‌بیند گوشه خیابان اسیر شده‌ام، می‌ایستد تا سوارم کند. توی ماشین حال و احوال می‌کنیم و درباره وضعیت جاری حرف می‌زنیم. علیرضا می‌گوید «دیروز عکس جلد یکی از روزنامه‌ها را دیدم که تصویر ۲۵ تا از شهدای اخیر را کار کرده بودند. نمی‌دانم چرا اینقدر مماشات می‌کنند. ۲۵ شهید واقعاً زیاد است. در هیچ کشوری هم این‌طوری نیست که یک عده بچه بیرون بریزند و اینقدر خشن برخورد کنند که ۲۵ نفر از عوامل امنیتی و انتظامی شهید شوند». او معتقد است پلیس تا الآن خیلی با معترضین و آشوبگران مماشات کرده. من می‌گویم پلیس خیلی تحت فشار است، ولی او معتقد است اگر این‌طوری ادامه بدهیم خشونت این آدم‌ها بیشتر می‌شود و دیگر نمی‌شود جمعش کرد. من معتقدم… واقعاً حوصله نوشتنش را دیگر ندارم. خسته‌ام و پاهایم دارد می‌شکند. تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که الآن ساعت ۷ شب است و من در این چرخ‌زنی چندساعته هیچ اعتراض و اغتشاش و آشوب و سر و صدایی در میدان‌های اصلی تهران ندیدم. حالا شبکه‌های خارج‌نشین هرچقدر دلشان می‌خواهد بگویند در ایران انقلاب شده...

منبع : خبرگزاری مهر


کلمات کلیدی :
اشتراک گذاری :

آخرین اخبار مجازی

با پیرهن عزای برادرم، ۵۰۰ متر جنگل را خاموش کردم

با پیرهن عزای برادرم، ۵۰۰ متر جنگل را خاموش کردم
2023-01-31T14:05:56+03:30
پرویز سلیمانی در یک روز دو داغ می‌بیند؛ اول برادری که او و پنج خواهر و برادرش را بزرگ کرده، بعد داغ مادر که بر سر جنازه برادر پر می‌کشد. پیرهن عزای آنان سه س...

اعتراض بخشی از حاکمیت علیه بخش دیگری از آن

اعتراض بخشی از حاکمیت علیه بخش دیگری از آن
2023-01-30T13:02:38+03:30
با علنی شدن متن نامه ریاست سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی مبنی بر فیلتر کردن فیلیمو، رئیس دانشگاه صدا و سیما در توئیتر واکنش نشان داد.

برای کمک‌ به زلزله‌زدگان چه کارهایی نکنیم؟

برای کمک‌ به زلزله‌زدگان چه کارهایی نکنیم؟
2023-01-30T09:56:00+03:30
با شنیدن وقوع زلزله و سیل حس همدردی ما را آرام نمی گذارد و برای کمک به هموطنان‌مان و اطلاع از شرایطشان بی‌قراریم. اما آیا در این مواقع هر لباس یا هر خوراکی ب...

یک روحانی خوب می‌تواند مشکلات یک منطقه را حل کند

یک روحانی خوب می‌تواند مشکلات یک منطقه را حل کند
2023-01-29T13:29:19+03:30
حجت الاسلام حسین‌پور یکی از هزاران روحانی است که زندگی خودشان را وقف تبلیغ و مردم کرده‌اند. امروز پای صحبت‌های روحانی نشسته‌ایم که سال‌هاست زندگی‌اش در تبلیغ...

پرچمدار المپیک ایران پناهنده شد/ چرا ورزشکاران مهاجرت می‌کنند؟

پرچمدار المپیک ایران پناهنده شد/ چرا ورزشکاران مهاجرت می‌کنند؟
2023-01-28T16:15:57+03:30
امروز رسانه‌ها از مهاجرت و پناهندگی پرچمدار کاروان المپیکی ایران به کشور آلمان خبر دادند. در این گزارش نگاهی به دلایل مهاجرت ورزشی داشته‌ایم.

خبر ضد و نقیض مهاجرت المپین ایرانی/ چرا ورزشکاران مهاجرت می‌کنند؟

خبر ضد و نقیض مهاجرت المپین ایرانی/ چرا ورزشکاران مهاجرت می‌کنند؟
2023-01-28T15:49:22+03:30
امروز رسانه‌ها از مهاجرت و پناهندگی پرچمدار کاروان المپیکی ایران به کشور آلمان خبر دادند. خبری که هنوز از سمت خود ورزشکار رد یا تایید نشده. در این گزارش نگاه...

چگونه یک روز از خواب بیدار شویم و به یک زبان دیگر حرف بزنیم؟!

چگونه یک روز از خواب بیدار شویم و به یک زبان دیگر حرف بزنیم؟!
2023-01-27T15:41:39+03:30
علم بشر در قرن ۲۱ ام هم هنوز به کشف بسیاری از امراض اشراف ندارد، چه رسد به درمان آنها. «سندروم لهجه خارجی» یکی از بیماری‌هایی است که با قدمت بیش از ۱۰۰ سال ا...

بازی‌های رایانه‌ای چگونه با ما بازی می‌کنند؟

بازی‌های رایانه‌ای چگونه با ما بازی می‌کنند؟
2023-01-25T10:37:09+03:30
دنیای بازی های رایانه ای هر روز سخت و پیچیده تر از دیروز در حال پیشرفت است. این که در این دنیا چگونه وارد بازی ناسالم نشویم موضوعی جالب و مورد بررسی است که ر...

بورکینافاسو و توهم ذهن‌های استعمارزده

بورکینافاسو و توهم ذهن‌های استعمارزده
2023-01-23T09:14:49+03:30
کنگره بین المللی زنان تاثیرگذار در تهران برگزار شد که پس از آن موجی از انتقادها از سوی عده‌ای به این برنامه روانه شد. اما در این میان، برخی انتقادها ردی از ت...

چرا در دومین کشور دارای منابع گاز دنیا مشکل گاز داریم؟

چرا در دومین کشور دارای منابع گاز دنیا مشکل گاز داریم؟
2023-01-18T09:37:51+03:30
در این گزارش ضمن بررسی و مقایسه الگوهای مصرف انرژی در ایران و کشورهای مختلف، به این مسئله پرداخته‌ایم که چرا در کشورمان، با وجود ذخایر گازی فراوان، با مشکل گ...

تاریخ مصرف اخراجی‌ها گذشته

تاریخ مصرف اخراجی‌ها گذشته
2023-01-16T12:17:49+03:30
در سالروز فرار محمدرضا پهلوی بررسی کردیم: اپوزیسیون ایران که فردی مثل فرزند بی‌کار شاه در آن است و با هم دعوا می‌کنند مهم هستند یا خطای حکمرانی ما؟

۴۳ سال در آرزوی براندازی

۴۳ سال در آرزوی براندازی
2023-01-11T09:21:30+03:30
۴۳ سال است که «براندازی» یکی از اصلی‌ترین سیاست‌های واشنگتن در قبال جمهوری اسلامی بوده است، مسئله‌ای که رهبر انقلاب نیز در دیدار با مردم قم به تشریح آن پرداخ...

گروهی که هوای دختران کم‌حجاب را دارد

گروهی که هوای دختران کم‌حجاب را دارد
2023-01-09T13:53:28+03:30
«دختران آفتاب» گروهی دخترانه و زنانه است که با دختران کم‌حجاب و بی‌حجاب ارتباط می‌گیرد و با خوش‌رویی و صمیمیت آنها را دعوت به حجاب می‌کند.

یکی روی کاغذ نوشته‌ بود: ما داریم سقوط می‌کنیم، یا حسین...

یکی روی کاغذ نوشته‌ بود: ما داریم سقوط می‌کنیم، یا حسین...
2023-01-08T15:35:42+03:30
۱۸ دی‌ماه سالگرد واقعه‌ای است که سنگینی داغش هنوز روی سینه‌مان احساس می‌شود. در این گزارش پای روایت عارف فتحی، عکاس اعزامی خبرگزاری مهر به محل حادثه سقوط هوا...

اینجا گلزار شهدای کرمان؛ جایی برای سوزن انداختن نیست

اینجا گلزار شهدای کرمان؛ جایی برای سوزن انداختن نیست
2023-01-05T18:27:07+03:30
امسال اولین سالی است که سالگرد حاج قاسم پس از کرونا برگزار می‌شود، بنابراین هم جمعیت زائران خیره‌کننده است، هم برنامه‌ریزی‌ها در خور این جمعیت نیست. مجله مهر...

لشگر حسینیون؛ بذری که حاج قاسم در دل شیعیان آذربایجان کاشت

لشگر حسینیون؛ بذری که حاج قاسم در دل شیعیان آذربایجان کاشت
2023-01-04T13:53:48+03:30
از نقش حاج قاسم عزیز در سوریه و عراق و لبنان زیاد شنیده‌ایم و گفته‌اند، اما درباره آذربایجان چه؟ امروز پای حرف جوانان شیعه آذربایجانی نشسته‌ایم که تربیت‌شده ...

هشتادی‌ها / نسل جدید زندگی را چگونه می‌بینید؟

هشتادی‌ها / نسل جدید زندگی را چگونه می‌بینید؟
2023-01-02T10:18:11+03:30
در این گزارش با چند نوجوان دهه هشتادی همراه شده‌ایم که دغدغه‌ها و نوع نگاه‌شان به دنیای پیرامون‌شان را روایت کنیم.

مهمانی شهدای گمنام در خیابان‌های تهران

مهمانی شهدای گمنام در خیابان‌های تهران
2022-12-27T15:38:12+03:30
فکرش را هم نمی‌کردیم فاطمه امسال‌مان اینطوری رقم بخورد. در روزهایی که همه نیاز به کمی تلنگر داشتیم، ۲۰۰ شهید گمنام از راه برسند تا راه را نشان‌مان بدهند.

کریسمس در یک نگاه

کریسمس در یک نگاه
2022-12-25T13:11:32+03:30
جشن کریسمس چیست و چه ریشه‌ها و زمینه‌هایی دارد؟ مجله مهر به صورت مختصر به کریسمس و ریشه‌های تاریخی این جشن پرداخته است.

شب یلدا یعنی دور هم مشکلات را حل می‌کنیم

شب یلدا یعنی دور هم مشکلات را حل می‌کنیم
2022-12-24T03:45:59+03:30
با علی‌محمد مودب درباره شعر، ادبیات، شب یلدا و داشته‌های فرهنگی ایران صحبت کردیم. نکاتی در این گفتگو طرح شد که بی مناسبت با مسائل جاری کشورمان نیست.

تجربه‌های خبرنگاری از جام جهانی

تجربه‌های خبرنگاری از جام جهانی
2022-12-19T12:51:26+03:30
با اتمام جام جهانی ۲۰۲۲ با مهدی مرتضویان، خبرنگار اعزامی خبرگزاری مهر به قطر گفت و گو کرده‌ایم و پای تجربیاتش از حاشیه این رقابت‌ها نشسته‌ایم.

اسم این قانون «قانون ضایع کردن حقوق زن ایرانی» است!

اسم این قانون «قانون ضایع کردن حقوق زن ایرانی» است!
2022-12-18T09:38:13+03:30
قانونی که بنا بود به زندگی بسیاری سر و سامان دهد و نگرانیهای آنها را حل کند، حالا تبدیل به نگرانی بزرگ آنها شده است: «اگر به من شناسنامه ندهند چکار کنم؟!». ا...

مرغی که ۱۸ ماه بدون سر زنده ماند

مرغی که ۱۸ ماه بدون سر زنده ماند
2022-12-17T14:38:05+03:30
حتما شما هم از شنیدن این خبر متعجب شده‌اید. اینکه چطور یک مرغ با وجود اینکه سرش را بریده‌اند ۱۸ ماه زنده مانده است. این گزارش عجیب اما واقعی را بخوانید!

وقتی که با لباس و اسب تعزیه و نذورات مردم رفتم مواد خریدم!

وقتی که با لباس و اسب تعزیه و نذورات مردم رفتم مواد خریدم!
2022-12-14T10:51:26+03:30
علیرضا سیاهی داستان جالبی دارد. هم نگاهش به اعتیاد، هم تجربیاتی که داشته و هم این روزها که درحال خدمت به بی‌خانمان‌ها و معتادان است، قصه او را جذاب کرده است.

دیزنی باخت، چون هم‌جنس‌باز شد!

دیزنی باخت، چون هم‌جنس‌باز شد!
2022-12-11T18:45:27+03:30
انیمیشن «دنیای عجیب» دیزنی در گیشه شکست خورد. درست مانند انیمیشن «سال نوری» که در آن هم وجود کاراکترهای همجنس‌باز به چشم می‌خورد.

برندهایی برای تبلیغ دین

برندهایی برای تبلیغ دین
2022-12-11T18:45:26+03:30
بسیاری از شرکت‌کنندگان در برنامه‌های جام‌جهانی 2022 قطر زمانی که با قوانین اسلام که در زندگی ساکنان دوحه قرار دارد، مواجه شدند تعجب کردند. اما آیا صحبت شفاف ...

به همت این زن، هیچ زباله‌ای در کرمانشاه دفن نمی‌شود!

به همت این زن، هیچ زباله‌ای در کرمانشاه دفن نمی‌شود!
2022-12-11T18:45:26+03:30
هایده شیرزادی، فعال محیط زیست اهل کرمانشاه، دست به کاری زده کارستان! تا وقتی با خود او گفتگو نکردم باورم نمی‌شد که او توانسته ۱۰۰درصد زباله کرمانشاه را بازیا...

رستم قاسمی که بود؟/ از میدان دفاع مقدس تا جنگ اقتصادی

رستم قاسمی که بود؟/ از میدان دفاع مقدس تا جنگ اقتصادی
2022-12-11T18:45:26+03:30
عموما رستم قاسمی را به دوران ریاست او در وزارت نفت و وزارت راه و شهرسازی می‌شناسند. اما او که بود و چه مسئولیت‌هایی داشت؟

ما تازه بعد باختن آغاز می‌شویم

ما تازه بعد باختن آغاز می‌شویم
2022-12-01T10:18:07+03:30
فکر کنید قبل از بازی است که دارم می‌پرسم: «اگر ایران ببازد چه کار می‌کنید؟». من؟ من اگر ایران ببازد، پاچه‌ها را ور می‌کشم، آستین‌ها را بالا می‌زنم و برای ای...

تاریخ رشادت را نخوانده‌ایم

تاریخ رشادت را نخوانده‌ایم
2022-11-28T12:11:28+03:30
رهبری در دیدار اخیر، اسامی را نام می‌برند و از بسیجیان می‌خواهند که در مورد آنها مطالعه کنند. در گزارش امروز به سراغ کتاب‌هایی رفته‌ایم که درمورد این افراد ن...
X فیلم جدید فیلم جدید دانلود فیلم و سریال تبلیغات شما (پیام به تلگرام)